عسل درمانی

قدمت درمان با عسل

 عسل درمانی:

قدمت درمان با عسل برای مصارف پزشکی قریب به ۴۰۰۰ سال پیش برمی گردد.. قدیمی ترین منبعی که به عسل درمانی عسل اشاره می کند، کتیبه های خشتی سومری مربوط به ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد می باشد که در آن عسل را با خاک رودخانه، آب و روغن مخلوط می کردند و احتمالا برای درمان مشکل پوستی به کار می رفته است.

در تمدن های مصر باستان، یونان، روم، عربستان، هند و چین  وایران نیز اشاراتی به فواید استفاده از عسل شده است.

برای مثال در قرن ششم پیش از میلاد، فیلسوف و ریاضیدان آن زمان، فیثاغورث، برای داشتن یک زندگی سالم و طولانی هر روز برای صبحانه، نان و عسل مصرف می کرده است. همچنین فیلسوف معروف دموکریت، راز عمر طولانی خود را استفاده از عسل برشمرده است.

خواص درمانی عسل:

ارتباط عسل و سلامتی غیر قابل انکار است. گفته می شود زنبور های وحشی نوعی عسل خاص تولید می کنند که خاصیت درمانی دارد و درگذشته توسط روحانیون استفاده می شده است. در پاریس نیز افراد مسن برای سلامتی خود، روزی یک یا دو قاشق پر عسل مصرف می کنند.

در قرن بیستم، به دلیل گسترش دارو های مدرن، عسل و مصارف درمانی آن به شدت نادیده گرفته می شدند تا اینکه زنبور داران تصمیم به استفاده از محصولات زنبور برای مصارف بهداشتی گرفتند، در ادامه رشد چشمگیری در استفاده از عسل و طب سنتی دیده شد و تحقیقات علمی زیادی در این زمینه نیز انجام گرفت.

خواص درمانی عسل

خواص درمانی عسل

خواص آنتی باکتریال عسل:

در جنگ جهانی اول، از عسل برای پوشاندن زخم ها استفاده می کردند. و در دهه های اخیر، خواص درمانی عسل در پزشکی مدرن نیز مورد استفاده قرار گرفته است. تمامی عسل ها خاصیت آنتی باکتریال دارند زیرا شکر موجود در عسل، به دلیل خواص اسمزی سبب از بین رفتن میکروب ها می شود.

افزون بر این عسل این توانایی را دارد که ماده ی ضد عفونی کننده ی قدرتمندی به نام هیدروژن پراکسید تولید کند.

عسل علاوه بر گلوکز، شامل مقدار زیادی گلوکز اکسید می باشد که از آنزیم های تولید شده توسط زنبور هاست و در شرایط مناسب همین عامل سبب تولید هیدروژن پراکسید می شود. این آنزیم در اثر گرما از بین می رود بنابراین عسلی که برای مصارف درمانی به کار می رود به هیچ عنوان نباید گرما ببیند.

عسل مانوکا:

قدیمی ترین نوع عسلی که برای مصارف درمانی استفاده شده است، عسل مانوکا نام دارد که در نیوزلند یافت می شود. دکتر پیتر مولان، وقتی هنگام خواندن مقاله ای پزشکی راجع به عسل، به عبارت « بی ارزش اما بی آزار» برخورد، تحقیقات گسترده راجع به عسل را آغاز کرد و بیش از ۱۰۰ مورد استفاده ی درمانی در منابع پزشکی قدیمی از آن یافت. همچنین انواع خاصی از عسل مانند «گندم سیاه» در طب سنتی به شدت توصیه شده اند.

در نیوزلند عسل مانوکا برای درمان زخم ها به کار گرفته می شده است. عسل مانوکا حتی بویی شبیه به مواد ضد عفونی کننده ی امروزی نیز دارد.

دکتر مولان و تیم تحقیقاتی وی، انواع مختلف عسل را در شروف آزمایشگاهی پر از باکتری قرار دادند تا تاثیر آن ها را در از بین بردن میکروب ها با هم مقایسه کنند. آن ها مشاهده کردند که عسل مانوکا بیش از سایر عسل ها در این امر موفق بود و در نهایت کشف کردند که مقداری عسل مانوکا هم خاصیت آنتی باکتریالی و هم ضد عفونی کنندگی از خود نشان می دهد.

عسل مانوکایی که هر دو خاصیت بالا را داشته باشد، بسیار موثر است بنابراین محققین معیار سنجشی به نام UMF ( unique Manuka factor ) طرح کردند که بیانگر خاصیت درمانی عسل است و هر چه مقدار بالاتری داشته باشد، بدین معنی است که عسل خاصیت درمانی بیشتری دارد.

عسل مانوکا هم اکنون در انگلیس و امریکا و سایر کشور ها برای درمان زخم ها استفاده می شود. از سایر موارد استفاده ی عسل مانوکا نیز می توان در علم دامپزشکی و بر روی حیوانات اشاره کرد.

خواص درمانی سایر عسل ها

سایر انواع عسل نیز خواص درمانی مخصوص به خود را دارا هستند. برای مثال عسل جارا که از درختان اکالیپتوس در غرب استرالیا بدست می آید را نیز می توان در زمره ی عسل های مفید دانست. افزون بر استفاده های خارجی مانند پوشاندن زخم ها و غیره، استفاده از عسل می تواند برخی از باکتری هایی که موجب بیماری های معده و روده می شوند را از بین ببرد.

طب سنتی با عسل :

کیو گاردنز در لندن، مسئول یک تیم تحقیقاتی راجع به استفاده از گیاهان در طب سنتی می باشد. طبق گفته های پروفسور مونیکا سیموندز، طب سنتی با عسل در کنار گیاهان، کاربرد های بسیاری در طب داشته است.

شکر موجود در عسل موجب تجزیه ی شدن دیواره ی سلولی گیاهان می شود و بدین ترتیب باعث هضم بهتر و بروز بهتر خواص درمانی گیاهان دارویی می شود بنابراین می توان نتیجه گرفت یک قاشق پر از عسل نه تنها می تواند اثر مزه ی بد دارو ها را از بین ببرد، بلکه تاثیر به سزایی در بروز بهتر خواص دارویی آن ها دارد.

استفاده از شیرینی ها امروزه با دید منفی دیده می شود اما بررسی پیشینه ی تاریخی شیرینی فروشی نشان می دهد که در گذشته ارتباط تنگاتنگی بین شیرینی فروشی و طبابت وجود داشته و عسل ماده ی اصلی مورد استفاده در آن بوده است.

برای مثال با حل کردن عسل در چای گیاهی، هم مزه ی تلخ گیاهان مورد استفاده در چای گرفته می شده و هم باعث جذب بیشتر خواص دارویی برگ ها بوده است.

عسل شیرین تر از شکر؟

امروزه از شکر به دلیل عدم وجود کالری و سایر مزیت های غذایی، به عنوان یک ماده ی مضر یاد می شود. استفاده ی بی رویه از شکر می تواند موجب اختلال در سیستم هورمونی بدن شود. بسیاری باور دارند که نوشیدنی های شیرین امروزی و کربوهیدرات های فرآوری شده از قبیل شکر موجود در کیک ها و بیسکوییت ها عامل اصلی بیماری های فراگیری مانند دیابت می باشد.

لازم به ذکر است که عسل خود قند است، «گلوکز طبیعی و فروکتوز» اما دارای مقادیر زیادی ویتامین، مواد معدنی و آنزیم های سودمند نیز می باشد و همچنین طعم شیرینی بسیار بیشتری نسبت به قند مصنوعی (ساکاروز) دارد.

باورهای رایج نادرست نسبت به قند عسل

وقتی مردم اعتراض می کنند که عسل در واقع همان شکر است باید این موضوع را در نظر گرفت که راجع به چه مقدار عسل صحبت می کنیم. یک قاشق عسل که برای شیرین کردن یک وعده ی غذایی استفاده می شود، تفاوت بسیاری با یک لیوان آب قند دارد.

مقداری که هر غذا موجب افزایش قند می شود را با معیاری به نام GI اندازه می گیرند. ملاک سنجش در این معیار گلوکز خالص با GI 100 می باشد و هر ماده ی غذایی دارای GI بالای ۷۰، به عنوان یک غذای پر قند شناخته می شود.

این عدد برای عسل تقریبا برابر ۵۸ است و در این زمینه با شکر برابری می کند اما برای عسل های مختلف، بسته به منبعی که عسل از آن تهیه شده، این عدد بین دو مقدار ۳۲ تا ۸۵ متغیر است. از بین عسل هایی با قند پایین می توان به عسل اقاقیا و ملخ سیاه اشاره کرد.

شما می توانید مقاله زنبورعسل چه فایده ای دارد؟ که در خصوص گرده افشانی وفواید زنبور برای  دنیامی باشد را نیز مطالعه فرمایید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.